روش اجرا استراتژی Put Diagonal

• روی یک دارایی پایه (مثل سهام یک شرکت) باشد.

• تعداد سهام تحت پوشش یکسان باشد (مثلاً ۱۰۰ سهم برای هر قرارداد).

• تاریخ سررسید قرارداد فروخته‌شده کوتاه‌تر از قرارداد خریداری‌شده باشد.

مراحل اجرا:

مثال ساده:

• یک قرارداد Put با قیمت اعمال ۱۰۰۰ تومان (ATM) و سررسید ۳ ماهه به قیمت ۷۰ تومان می‌خرید.

• یک قرارداد Put با قیمت اعمال ۹۰۰ تومان (OTM) و سررسید ۱ ماهه به قیمت ۱۵ تومان می‌فروشید.

• جریان نقدی خالص = ۱۵ - ۷۰ = -۵۵ تومان (هزینه خالص یا Net Debit) به ازای هر سهم.

• برای ۱۰۰ سهم، هزینه خالص = ۵۵ × ۱۰۰ = ۵۵۰۰ تومان.

منطق معامله‌گر از انجام Put Diagonal

• دیدگاه نزولی ملایم: معامله‌گر معتقد است که قیمت سهام به‌تدریج کاهش خواهد یافت، اما نه به‌صورت شدید. قرارداد خریداری‌شده (Long Put) از کاهش قیمت سود می‌برد، در حالی که قرارداد فروخته‌شده (Short Put) پرمیوم ایجاد می‌کند.

• کاهش هزینه ورودی: فروش Put با سررسید کوتاه‌تر هزینه خرید Put با سررسید طولانی‌تر را جبران می‌کند.

• بهره‌مندی از کاهش ارزش زمانی: قرارداد فروخته‌شده (Short Put) به دلیل سررسید کوتاه‌تر، ارزش زمانی خود را سریع‌تر از دست می‌دهد، که به نفع معامله‌گر است.

• انعطاف‌پذیری: امکان Rolling قراردادهای فروخته‌شده (فروش قراردادهای جدید پس از انقضا) برای دریافت پرمیوم‌های اضافی یا تنظیم استراتژی با شرایط بازار.

• مدیریت ریسک: قرارداد خریداری‌شده (Long Put) در صورت افزایش قیمت سهام زیان را محدود می‌کند، برخلاف فروش Put بدون پوشش.

روش محاسبه بیشینه سود

مثال:

• قرارداد Short Put (900) بی‌ارزش منقضی می‌شود، پرمیوم ۱۵ تومان حفظ می‌شود.

• قرارداد Long Put (1000، ۳ ماهه) هنوز فعال است و ارزش آن (فرضاً) ۱۰۰ تومان است.

• هزینه خالص اولیه = ۵۵ تومان.

• سود به ازای هر سهم = (۱۰۰ - ۵۵) + ۱۵ = ۶۰ تومان.

• برای ۱۰۰ سهم، سود = ۶۰ × ۱۰۰ = ۶۰۰۰ تومان.

روش محاسبه بیشینه زیان

مثال:

• هزینه خالص = ۵۵ تومان.

• برای ۱۰۰ سهم، بیشینه زیان = ۵۵ × ۱۰۰ = ۵۵۰۰ تومان.

نقاط سربه‌سر (Break-Even Points)

مثال:

• قیمت اعمال Long Put = 1000 تومان.

• هزینه خالص = ۵۵ تومان.

• پرمیوم Short Put = 15 تومان.

• نقطه سربه‌سر = ۱۰۰۰ - (۵۵ - ۱۵) = ۱۰۰۰ - ۴۰ = ۹۶۰ تومان.

مزایا و معایب استراتژی Put Diagonal

مزایا:

• ریسک محدود: زیان حداکثر به هزینه خالص (Net Debit) محدود است.

• هزینه کم یا پرمیوم اولیه: فروش Put کوتاه‌مدت هزینه خرید Put بلندمدت را جبران می‌کند یا پرمیوم ایجاد می‌کند.

• انعطاف‌پذیری: امکان Rolling قراردادهای فروخته‌شده یا تنظیم با شرایط بازار.

• بهره‌مندی از کاهش ارزش زمانی: قرارداد فروخته‌شده سریع‌تر ارزش زمانی خود را از دست می‌دهد.

• سود در کاهش قیمت: در صورت کاهش تدریجی قیمت، Long Put سود قابل توجهی ایجاد می‌کند.

معایب:

• پیچیدگی: نیازمند مدیریت فعال و درک تاریخ‌های سررسید و قیمت‌های اعمال.

• ریسک تخصیص زودهنگام: فروش Put ممکن است منجر به تخصیص زودهنگام شود.

• هزینه‌های معاملاتی: شامل دو قرارداد است که کارمزدهای بالاتری نسبت به استراتژی‌های ساده‌تر دارد.

• نیاز به پیش‌بینی دقیق: موفقیت به پیش‌بینی صحیح کاهش تدریجی قیمت وابسته است.

• ریسک افزایش قیمت: افزایش شدید قیمت سهام می‌تواند به زیان منجر شود.

نکات کلیدی برای معامله‌گران در ایران

• نقدینگی بازار: اطمینان حاصل کنید که سهام و قراردادهای اختیار معامله نقدینگی کافی دارند تا اجرای استراتژی بدون مشکل انجام شود.

• وجه تضمین: فروش قرارداد Put نیازمند وجه تضمین است. موجودی حساب خود را بررسی کنید.

• سبک اروپایی: قراردادهای اختیار معامله در ایران معمولاً به سبک اروپایی هستند، یعنی فقط در سررسید قابل اعمال‌اند، که می‌تواند ریسک تخصیص زودهنگام را کاهش دهد.

• مدیریت ریسک: از ابزارهای مدیریت ریسک مانند نظارت فعال بر بازار، Rolling قراردادهای فروخته‌شده یا بستن زودهنگام موقعیت در صورت تغییرات بازار استفاده کنید.

• شبیه‌سازی: قبل از اجرا، استراتژی را در حساب دمو یا با ابزارهای تحلیلی تست کنید.

• توجه به نوسانات: افزایش نوسانات بازار (Implied Volatility) می‌تواند ارزش قرارداد فروخته‌شده را افزایش دهد و ریسک را بالا ببرد. این استراتژی در شرایط نوسانات متوسط تا پایین بهتر عمل می‌کند.

جمع‌بندی

پسندیدم

---

برچسب‌ها

نظرات کاربران

ثبت نظر

هنوز نظری ثبت نشده است.

استراتژی‌های مرتبط